Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2010/4704 E. 2010/14963 K. 11.11.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4704
KARAR NO : 2010/14963
KARAR TARİHİ : 11.11.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, ikamet etmekte olduğu … Sitesi ile davalı şirket arasında güvenlik hizmet sözleşmesi bulunduğunu, davalı şirketin güvenlik hizmetini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle evinde bulunan değerli eşyalarının diğer davalı … tarafından çalındığını, ayrıca davalı …’ın kendisini bıçakladığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 3.000- TL maddi, 97.000- TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişler, davalı … Güvenlik Ltd. Şti. ve davalı … karşı davasında, davcının haksız suçlamaları nedeniyle kamuoyunda yıprandıklarını ileri sürerek, 6.000-TL manevi tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davacının kanıtlanamayan maddi tazminat isteminin reddine, davalılar … Güvenlik Ltd.Şti ve … hakkındaki manevi tazminat davasının reddine, davalı … hakkındaki manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, karşı davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun 1.maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş; yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.
Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir. Somut uyuşmazlıkta, davacının ikamet etmekte olduğu Site Yönetimi ile davalı şirket arasında, güvenlik hizmetinden kaynaklanan bir sözleşmenin bulunduğu, bu nedenle de taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya da Tüketici Mahkemesi görevlidir. Birlikte davalı gösterilenler hakkında da özel yetkili mahkeme görevli olduğundan, davacı ile diğer davalılar arasındaki davanın 4077 sayılı yasa kapsamı dışında bulunması da, bu sonuca etkili değildir. Görevle ilgili düzenlemeler, kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde, davada tüketici mahkemesi görevli olduğuna ve İzmir’de ayrı bir tüketici mahkemesi bulunduğuna göre, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 32.75 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.