Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2011/13824 E. 2012/5638 K. 07.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/13824
KARAR NO : 2012/5638
KARAR TARİHİ : 07.03.2012

… vekili avukat Hicran Narin ile … aralarındaki dava hakkında … 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 3.5.2011 gün ve 374-105 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, KKDF oranının Bakanlar Kurulu kararı ile %10′ dan 15′ e çıkarılması nedeniyle bu artışın davalının kullandığı tüketici kredisine oe uygulandığını ancak davalının bu artışı iptali için yaptığı başvurunun Acıgöl Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’ nın 06.12.2010 tarih ve 2010/22 Karar sayılı kararı ile kabul edilmesinin haksız olduğunu ileri sürerek Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540.00.TL.’ ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz eden davalı tarafından aleyhine kurulan bölüm yönünden karar tarihi itibariyle hüküm miktarı 1.540.00.TL.’yi geçmediğinden HUMK.’ nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 18.40 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.