YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4552
KARAR NO : 2012/5380
KARAR TARİHİ : 05.03.2012
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; davalı ile aralarında 12.11.2001 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, şehir tiyatrosu içinde bulunan büfenin kendisine 3 yıllığına kiralandığını, kiralama işleminin 6570 sayılı kanuna göre yapıldığını, 26.11.2007 tarihinde noterde sözleşmenin 1 yıl süre ile uzatıldığını, 24.03.2009 tarihinde 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna aykırı bir biçimde tahliye emri gönderildiğini, idare mahkemesinde dava açıldığını ancak reddedildiğini belirterek, muarazanın menini istemiştir.
Davalı; taşınmazın 2886 sayılı yasa kapsamında kaldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, kiracılık hakkının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı belediyeden 12.11.2001 yılında kiraladığı taşınmazın 6570 sayılı kanuna tabi bulunduğunu ileri sürmüş ve mahkeme kararı olmadan tahliyenin gerçekleşemeyeceğinden bahis ile muarazanın giderilmesi isteminde bulunmuştur. 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75/3.maddesinde; tahliyeye ilişkin koşullar ile birlikte kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde sözleşmede hüküm varsa ona göre hareket edileceği, aksi halde ecrimisil alınacağı hükmü yer almaktadır. Bu hüküm, esasen 2886 sayılı kanun ile Hazine tarafından kiraya verilen taşınmazlara ilişkin olmakla birlikte; 13.07.2005 2011/4552-2012/5380
tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15.maddesinin 3.fıkrasının 2.cümlesinde, 2886 sayılı Kanunun belediye taşınmazları hakkında da uygulanacağı hükme bağlanmakla; belediyelere ait taşınmazların kira sözleşmelerinde de 2886 sayılı kanunun 75.maddesi hükümleri uygulanacaktır.
Buna göre; somut olayda 6570 sayılı kanun hükümlerinin uygulama yeri bulunmamakta; uyuşmazlığın 2886 sayılı kanunun 75.maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekmektedir. Şu durumda, anılan yasal düzenlemeye göre taraflar arasındaki kira sözleşmesinin, kira süresinin dolduğu tarihten itibaren, (sürenin dolması ile) kira akdinin süresiz hale gelmeyip sözleşmenin sona ermesi nedeniyle davacının fuzuli şagil durumuna düştüğü, davalı kiralayanın tahliye istemesinde haksız bir yön bulunmadığı anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel kurulunun 2010/13-671 esas, 2009/696 karar sayılı kararı da bu yöndedir.) Hal böyle olunca taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç ve bitiş tarihlerinin belirlenerek ve buna ilişkin deliller toplandıktan sonra bitiş tarihinden itibaren davalı belediyenin 2886 sayılı kanunun 75.maddesi hükümleri uyarınca tahliyeyi isteyebileceği anlaşılmakla, mahkemece bu hususlarda gerekli inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafından temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 641,50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.