YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6562
KARAR NO : 2012/371
KARAR TARİHİ : 17.01.2012
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki kiracılığın tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, davalı belediyeye ait 11/1 numaralı dükkanda kiracı olduğunu, 31.12.2009 tarihinde tahliye etmesinin istendiğini, davalı belediyenin dayandığı 2886 sayılı yasanın 75. maddesinin uygulanmayacağını ileri sürerek bu husustaki muarazanın giderilmesi istemiştir.
Davalı, 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi uyarınca davacının kiracı sıfatının kalmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, taşınmazın dükkan vasıflı işyeri olup, 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki en son düzenlenen kira sözleşmesinin 1.1.2009 başlangıç tarihli olduğu ve 31.12.2009 tarihinde sona ereceği ihtilafsızdır. Davalı belediyenin 23.11.2009 tarihli yazı ile sözleşmenin süresinin 31.12.2009 tarihinde sona ereceği ve uzatılmayacağını bildirmesi üzerine, davacı çekişmenin önlenmesi talepli olarak eldeki davayı açmıştır. 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesi “2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 75. maddesi hükümleri Belediye taşınmazları hakkında da uygulanır” hükmünü getirmiştir. Yeni yasanın bu açık ve net hükmü karşısında belediyelere ait taşınmazların kira sözleşmesinde 6570 sayılı kanunun 11. maddesinin uygulanması ve kira sözleşmelerinin kendiliğinden bir yıl uzama olanağı yoktur. Öyle olunca taraflar arasındaki kira sözleşmesinin, kira süresinin 31.12.2009 tarihinde sona ereceğine ve davalı belediyenin kira süresini uzatmayacağını bildirip, kiralananın tahliyesini istediğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemenin aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozması gereklidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.