YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/20957
KARAR NO : 2012/24131
KARAR TARİHİ : 22.10.2012

… Koruma ve Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 8. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03.04.2012 gün ve 2011/832 2012/324 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalıya bağlı hastanenin özel güvenlik hizmet alımı işini imzalanan sözleşme gereğince ifa ettiğini fakat hakedişlerinden haksız olarak 5510 sayılı yasa gereğince hazine tarafından karşılanması gereken sigorta primlerinin kesildiğini belirterek bu haksız kesintilerin iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı dava konusu kesintilerin zamanaşımına ugradığını ve yasalara uygun olarak davacının hakedişlerinden kesinti yapıldığını 506 sayılı yasa gereğince primlerin davacıdan tahsil edilmesinin gerektiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540.00 TL.ye 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690.00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen davanın değeri karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE,HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.