Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2013/7403 E. 2013/17360 K. 24.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7403
KARAR NO : 2013/17360
KARAR TARİHİ : 24.06.2013

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, genel temizlik işinin ihaleyle davalılara verildiğini, dava dışı İbrahim Karakaş’ın temizlik işçisi olduğunu ve idare aleyhine … 3. … Mahkemesi’ne işçilik hakları için tazminat davası açtığını, mahkemece davasının kabulüne karar verildiğini, kesinleşen kararın icraya konulması sonucunda 5.974.53 TL ödeme yapıltığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre yapılan bu ödemeden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, ödenen 5.974.53 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, işçilere ödenecek bu tür tazminatlardan davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, İbrahim Karakaş isimli işçi tarafından açılan davada sonucunda 5.974.53 TL ödemek zorunda kaldığını ve imzalanan sözleşmeye göre işçilere yapılan tüm ödemelerden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalılar ise sorumluluğun davacıya ait olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece, dava dışı işçiye ödenen ücretten davacı ve davalıların % 50 oranında sorumlu oldukları kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
2013/7403-17360
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın ne oranda sorumlu olacağına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Sözleşmenin eki olan Özel İdari ve Teknik Şartnamede yapılan düzenlemeye göre işçiye ödenecek olan tazminatlardan davalı yüklenicilerin sorumlu olduğunun kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu düzenlemeler gereği davalı yüklenicilerin, davacı tarafından ödenen tazminatın tamamından sorumlu olduklarının kabulü gerekmektedir. Bilirkişi taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre işçiye yapılan ödemelerden davalıların %100 oranında sorumlu olduklarını tespit etmiş fakat tam ve % 50 oranında sorumluluğun kabul edilmesi durumuna göre iki farklı hesaplama yapmıştır. Mahkemece, davacının asıl işveren konumunu muhafaza etmesi nedeniyle ödenen bedelden % 50 oranında sorumlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Sözleşme hükümleri karşısında mahkemenin kabulü yanlış olup davacı yaptığı ödemelerin tümünü davalılara rücu edebilir. Öyle olunca mahkemece, sözleşme ve eki kabul edilen şartname hükümleri değerlendirilmek suretiyle işçilik alacaklarından yüklenicinin sorumlu olduğu kabul edilen sözleşmelerden dolayı tam sorumlu olduğu, aksi durumda yani sözleşmede hüküm bulunmaması halinde ise %50 oranında sorumlu olduğu kabul edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.