Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2014/18685 E. 2015/6286 K. 02.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18685
KARAR NO : 2015/6286
KARAR TARİHİ : 02.03.2015

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında Mersin 3.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21/05/2013 gün ve 2010/748-2013/503 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıya açmış olduğu icra takibine itirazın iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne,davalının Mersin 5.İcra Müdürlüğü’nün 2008/8104 sayılı takip dosyasında ödeme emrine yapmış olduğu itirazın 1.022,00 TL asıl alacak yönünden İPTALİNE, bu alacağa icra takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin istem ile faize yönelik itirazların iptaline dair talebin REDDİNE, tarafların icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine yer olmadığına karar verilmiş olup; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm 1.361,00 TL olup karar tarihi itibariyle 1.820,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle temyiz edilen bölüm miktar itibariyle kesin olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.