YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/31177
KARAR NO : 2015/34946
KARAR TARİHİ : 01.12.2015
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, …’den olan alacağının tahsili amacıyla davalı avukata vekaletname verdiğini, davalı tarafından, dava dışı borçlu aleyhine … İcra Müdürlüğü’nün 2010/1297 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, borçlu tarafından yapılan takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında davanın reddedildiğini, davada vekalet akdinden ve kanundan doğan yükümlülüklerin yerine getirilmediğini, alacak muaccel olmadan vaktinden önce icra takibi yapıldığını, davalının dava konusunda yaptırdığı harici özel bilirkişi incelemesi ile ilgili olarak kendisini yanılttığını, kendisine özel mütalaa alınmasının davada çok etkili olacağının ve süreci hızlandıracağının söylendiğini, bu nedenle 2.000,00 TL mütalaa ücreti ödemek durumunda kaldığını, ayrıca alacak muaccel olmadan yapılan takip ve dava için 300,00 TL masraf yaptığını, davanın reddi sebebiyle oluşan karşı yan vekalet ücretinin 852,00 TL olduğunu, haksız davranışlar nedeniyle üzüntü duyarak manevi zarara da uğradığını ileri sürerek toplam 3.152,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.152,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, taraflar arasındaki akdi ilişki nedeniyle unsurları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen miktar, karar tarihi (03.04.2014) itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden (1.152,00 TL) HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, 25,20 TL harcın davalıya iadesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.