Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2014/38822 E. 2015/35450 K. 03.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/38822
KARAR NO : 2015/35450
KARAR TARİHİ : 03.12.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait iki taşınmazın satışına aracılık etme konusunda anlaştıklarını, ancak davalının kendisini saf dışı bırakarak başka emlakçılar vasıtası ile satışı gerçekleştirdiğini, hak ettiği tellallık ücretinin ödenmemesi üzerine başlattığı takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, sözleşmenin geçerli olmadığını, cezai şart olarak ücret isteminde bulunulamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece cezai şartın tenkisinin de gerektiği gözetilerek davanın kısmen kabulü ile 15.440,00 TL üzerinden takibin devamına, reddedilen kısım üzerinden 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ikinci bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava simsarlık sözleşmesine dayalı takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, sözleşmeye göre hesaplanan 19.300,00 alacak üzerinden takip başlatmıştır. Mahkemece, takibe konu bedelin bir kısmının cezai şart mahiyetinde olduğu, Borçlar Kanununun 161/son maddesi hükmüne göre tenkisi gerektiği gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu halde takdiri olarak tenkise tabi tutulup reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7. maddesi gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün, 5. Fıkrasın da yazılı “Davalı vekili için …ye göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” söz ve rakamların karardan çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 791,00 TL. kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan 25,20 TL. harcın istek halinde iadesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.