YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12465
KARAR NO : 2015/11917
KARAR TARİHİ : 13.04.2015

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … Tüketici Mahkemesinden verilen 11/03/2014 gün ve 2013/43-2014/406 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı banka tarafından komisyon, dosya masrafı, ekspertiz, sigorta ücreti adı altında haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek kesinti yapılan 2.274,06 TL’nin kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, yapılan kesintinin sözleşmeye ve yasal mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkeme, Davanın kısmen kabulü ile 1.165 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar vermiş; hüküm, davacı tarafından mahkemece reddedilen 1.609 TL’nin iadesine karar verilmesi gerektiği cihetiyle temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen miktar, karar tarihi (11.03.2014) itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.