YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/13820
KARAR NO : 2015/12017
KARAR TARİHİ : 14.04.2015

… vekili avukat … ile …. vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … Tüketici Mahkemesinden verilen 01/12/2014 gün ve 2013/2211-2014/2882 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, dosya masrafı, ipotek ücreti vb. adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek, toplam 3.011,50 TL’nin iadesini istemiş; mahkemece 01/12/2014 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne 2.625 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nın 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasanın derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nın 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacı vekilinin temyiz hakkı bulunmamaktadır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.