YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/14573
KARAR NO : 2015/13489
KARAR TARİHİ : 27.04.2015
… vekili avukat … ile … aralarındaki dava hakkında … Tüketici Mahkemesinden verilen 14/02/2014 gün ve 2013/1138-2014/688 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalının konut kredisi kullandığını, davalının müracaatı üzerine …. Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 24/06/2013 tarih ve 496/7955 sayılı kararı ile kredinin kullanımı sırasında alınan 275,00 TL ücretin tüketiciye iadesine karar verildiğini ileri sürerek tüketici hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece, 4077 sayılı Kanunun 22/5. Maddesi gereğince hakem heyeti kararlarına karşı on beş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edilebileceğinden hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra başvuru yapılmasından dolayı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından “hak düşürücü sürenin geçmediği” gerekçesiyle bu noktadan temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen miktar, karar tarihi (14.02.2014) itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 163,70 TL harcın istek halinde iadesine, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.