YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16916
KARAR NO : 2015/16821
KARAR TARİHİ : 25.05.2015
.. vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.12.2014 gün ve 2014/473 – 494 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, malzeme alımı ihalesi sonucu imzalanan sözleşme gereğince teslim edilen malzeme karşılığı ödenmeyen alacağın tahsili amacıyla başlattığı icra takibi sonrasında asıl alacak miktarının davalı tarafından ödenmesi sonucunda işlemiş faiz, icra ve harç giderleri ile vekâlet ücretine hasredilen takibe davalı tarafın borca itirazı ve takibi durdurması üzerine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, derdestlik itirazında bulunmuş, davalı hastanenin taraf ehliyeti bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, derdestlik itirazı kabul edilmeyerek davanın kabulüne ve itirazın iptali ile takibin 973,11 TL üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen miktar, karar tarihi (02.12.2014) itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.