YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/29139
KARAR NO : 2016/10633
KARAR TARİHİ : 18.04.2016

1-… vekili avukat …, 2-…, 3-… vekili avukat … ile… Turizm Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.vekili avukat … aralarındaki dava hakkında ….1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 02/12/2014 gün ve 2013/490-2014/656 sayılı hükmün davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacılar, davalı şirketle imzaladıkları konut satış vaadi sözleşmeleri gereği villaların 31.07.2011’de teslim edileceğini, teslim edilmediği takdirde gecikilen her ay için 500,00 TL gecikme tazminatı ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının villaları iki ay gecikme ile teslim ettiğini ileri sürerek, her bir davacı için 1.000,00 TL gecikme tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişler, mahkemece 02.12.2014 tarihinde davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacılar tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2.fıkrası gereğince davacıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.