YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5103
KARAR NO : 2015/4679
KARAR TARİHİ : 17.02.2015

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında …. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 20.11.2014 gün ve 2014/404-790 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, dosya masrafı, komisyon masrafları adı altında toplam 2.150tl’nin iadesini istemiş; mahkemece 20.11.2014 tarihli karar ile davanın kısmen kabulü ile 1845t TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı yararına davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nın 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasanın derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nın 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalı vekilinin temyiz hakkı bulunmamaktadır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iaesine, 17.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.