YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5845
KARAR NO : 2015/5642
KARAR TARİHİ : 24.02.2015

… vekili avukat … ile …. aralarındaki dava hakkında …. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.6.2014 gün ve 2014/231-437 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, ekspertiz ücreti, komisyon masrafı, bsmv adı altında toplam 1890 TL’nin iadesini istemiş; mahkemece 27.06.2014 tarihli karar ile davanın kısmen kabulü ile 1800 TL’nin dava açılış tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nın 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasanın derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nın 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalı vekilinin temyiz hakkı bulunmamaktadır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE,
peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.