Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2015/6508 E. 2015/5881 K. 25.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6508
KARAR NO : 2015/5881
KARAR TARİHİ : 25.02.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR
Davacı, davalı bankadan tüketici konut kredisi kullandığını, kredi kullanımı ve kredinin yeniden yapılandırılması sırasında kesintiler yapıldığını, tahsil edilen bedellerin haksız olduğunu ileri sürerek 5.681,77 TL’nin avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 4.395 TL’nin 07.01.2014 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir
2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 5.681,77 TL’nin 07.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece hükmedilen alacak miktarına davacının bankaya kesintilerin iadesi için başvuru tarihi olan 07.01.2014 tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır. 6098 sayılı B.K.’nun 117. maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacı davalıyı bankaya dilekçe ile başvurarak kesintilerin iadesini istemiş ise davalıya temerrüde düşürecek şekilde ödemenin yapılması için herhangi bir süre vermiş değildir. Bu durum da B.K.’nun 117. maddesi gereğince davalının temerrüde düştüğünden söz edilemez. Mahkemece hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün birinci bendinde yer alan “07/01/2014 temerrüt ” sözcüğünün hükümden çıkartılarak yerine “dava” sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.