YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8481
KARAR NO : 2016/12508
KARAR TARİHİ : 09.05.2016

… ile …. Şubesi Yetkilileri vekili avukat … aralarındaki dava hakkında.. Tüketici Mahkemesinden verilen 16/09/2014 gün ve 2013/851-2014/1490 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankanın karagümrük şubesinden kullanılan krediye kefil olduğunu asıl borçlunun borcunu ödememesi nedeniyle 03.07.2012 tarihinden 21.01.2013 tarihine kadar herhangi bir karar olmaksızın maaşına el konduğunu malulen emekli memur olup maaşından başka geliri bulunmadığını, bankaca imzasının olduğu virman, takas, mahsup talimatının gerekçe gösterildiğini, 21.01.2013 tarihinden sonra haberi olmadan açılan kmh hesabına yapılan kesintilerin aktarıldığını, şubenin yazılı ve sözlü ihtarlara rağmen kesintiye devam ederek zarara uğramasına neden olduğunu bildirerek yapılan kesintinin iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile, 1.714,16-TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca karar tarihi itibariyle 01.101.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Eldeki davada davalı tarafından temyiz edilen karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalı temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.