YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8815
KARAR NO : 2016/12822
KARAR TARİHİ : 10.05.2016

…. vekili avukat … ile … aralarındaki dava hakkında 6. Tüketici Mahkemesinden verilen 12.06.2014 gün ve 2013/819 2014/812 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR
Davacı, davalı aleyhine 2.412,00 TL asıl alacak, 1.206,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 3.618,00 TL alacağın tahsili için icra takibi başlattığını, takibin devamı sırasında davalının toplam 2.800,00 TL ödeme yaptığını, sonrasında gönderilen ödeme emrine ise itiraz ettiğini ileri sürerek kalan tutara yönelik itirazın iptali isteğinde bulunmuş, mahkemece, 12.06.2014 tarihinde davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.