Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2016/13187 E. 2016/15166 K. 14.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/13187
KARAR NO : 2016/15166
KARAR TARİHİ : 14.06.2016

… vekili avukat … ile … aralarındaki dava hakkında … Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/01/2016 gün ve 2012/377-2016/45 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalının kurumlarının avukatlığını yaptığını 2010 yılında fazla vekalet ücreti aldığını, bu durumun tespiti üzerine davalının kurumlarından olan vekalet alacağından mahsup yaptıklarını geriye 1.448,66 Tl kaldığını, alacağın tahsili için başlattıkları icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek takibin devamı ile davalının icra inkar tazmınatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davaya bakma görevinin İş mahkemelerinde olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen göreve ilişkin karardaki alacak miktarı 1448,49 TL olup, karar tarihi (20.01.2016) itibariyle 2.190,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacının TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.