Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2016/21972 E. 2016/20425 K. 07.11.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/21972
KARAR NO : 2016/20425
KARAR TARİHİ : 07.11.2016

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında …. Tüketici Mahkemesinden verilen 20.4.2016 gün ve 635-550 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle, haksız kesintiler yapıldığını, 250 TL tahsis ücreti, 150 TL ipotek fek ücreti, 525 TL ekpertiz ücreti ve 2.100 TL müşteri komisyonu olarak haksız tahsil edilen ücretin iadesi amacıyla Tüketici Sorunları Hakem Heyetine müracaat ettiğini, 2100 TL.lik müşteri komisyonu ve 525 TL.lik ekpertiz ücretine ilişkin bir karar verilmediğini ileri sürerek, … Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’nın 06.05.2015 tarih ve 2014/50469 sayılı kararının itirazen incelenerek, bunların tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile … Tüketici Hakem Hakem Heyeti Başkanlığı’nın 06.05.2015 tarih ve 2014/50469 sayılı kararının iptaline, 2.594,30 TL nin davalı bankadan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 6502 Sayılı yasanın 70. maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. 28.5.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68.maddesinin birinci fıkrasında; “Değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise iki bin Türk Lirası ile üç bin Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvurunun zorunlu olduğu, bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamayacağı” düzenlenmiş, 4.fıkrasında ise “bu maddede belirtilen parasal sınırların her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere o yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298.maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında arttırılarak uygulanacağı” açıklanmış, aynı Yasanın 70/5.maddesinde; “Tüketici hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği kararın kesin olduğu” gösterilmiştir. Buna göre; somut olayda, davanın değeri itibari ile Tüketici Hakem Heyetinin aldığı karara karşı yapılan itiraz üzerine Tüketici Mahkemesince verilen hüküm yukarıda sözü edilen yasanın 70/5.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi kabil olmadığı ve bu nedenle davalının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
.