YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/25996
KARAR NO : 2016/20420
KARAR TARİHİ : 07.11.2016

… vekili avukat … ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında …. Tüketici Mahkemesinden verilen 01/03/2016 gün ve 2015/2177-2016/361 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı banka vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına istinaden davacının hesabına 605 TL yatırıldığı halde, davalı tüketicinin bu sefer hakem heyeti kararını icrasına yönelik olarak banka aleyhine takip başlattığını, icra baskısı altında ferileriyle birlikte 949,17 TL ödemek zorunda kalındığını ileri sürerek, icra marifetiyle ödenen 949,17 TL’nin iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 605 TL’nin tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190. YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafın temyizi 605 TL ye yönelik olup temyiz edilen bu miktar karar tarihi itibariyle 2.190.00 YTL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.