YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7958
KARAR NO : 2016/10965
KARAR TARİHİ : 19.04.2016

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, konut kredisi kullandığını, kullandırım sırasında bankanın çeşitli adlar altında 3.393.70-TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile alacağının tahsili istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.992,05 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen kısım red edilen 470,70 Tl ‘lik ücretten kaynaklanan vekalet ücretine yönelik olup, karar tarihi (16.12.2015) itibariyle red edilen asıl alacak miktarı 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 175,10 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.