YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9500
KARAR NO : 2016/11997
KARAR TARİHİ : 02.05.2016

… ile … vekili avukat … aralarındaki dava hakkında …Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11/09/2015 gün ve 2014/75-2015/343 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden 3.029,00 TL erken ödeme komisyonu, 200,00 TL ekspertiz ücreti ve 1.000,00 TL dosya masrafı kesildiğini ileri sürerek, toplam 4,229.00 ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile.. ücreti adı altında alınan 475 TL ve komisyon adı altında alınan 1700 TL açısından davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin REDDİNE karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca karar tarihi itibariyle 03.11.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Eldeki davada davalı verilen kararın sadece 275,00 TL lik kısmını temyiz etmiş olup, temyiz edilen bu bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacı temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.