YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10928
KARAR NO : 2013/4382
KARAR TARİHİ : 11.04.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ruh veya beden sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına yönelik istemin reddine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2009 gün ve 2008/49 Esas, 2009/104 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde,
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanığın katılan …’ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde,
Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tanıklar Remziye, Suzan, Damla ve Hasan Hüseyin’in anlatımları ve dosya içeriğine göre; olay günü akşam saat 19:00 sıralarında kurstan arkadaşlarıyla kaldıkları yurda dönmekte olan mağdureyi gören sanığın, mağdureyi kolundan tutarak yakalayıp cinsel amaçla yolun kenarında bulunan tarlaya sürükleyerek götürmesi ve bir süre alıkoyması şeklinde sübut bulan eyleminin cinsel amaçla zorla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de,
İddianamede sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebinin reddine denilmek suretiyle CMK.nın 223. maddesinde tanımlanan hüküm türlerinden hiçbirine uymayacak şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.