YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11181
KARAR NO : 2013/4812
KARAR TARİHİ : 22.04.2013

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar … ve …in yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’ın ırza geçme suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanıklar … ve …’nın atılı suçtan beraatlerine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.04.2010 gün ve 2006/308 Esas, 2010/80 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık … müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkındaki ırza geçme suçundan verilen cezanın tür ve miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca kamu hizmetlerinden yasaklılık tedbirine hükmedilmemesi bu husus infazda nazara alınacağından bozma nedeni yapılmamıştır,
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Olay tarihinde mağdurenin babasının hayatta olması ve mağdurenin sanık … ile evlenmesine babasının izin verdiği yönündeki beyanları, mağdurenin annesi olan sanık …’nın yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumu, savunması ve tüm deliller karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Sanığa isnat edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 01.03.2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Sanığın suç tarihinde 14 yaşı içerisinde olan kızı mağdure ile sanık …’ın evlenmesine izin vererek sanık …’ın ırza geçme suçuna yardım ettiği anlaşıldığı halde atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine hükmolunması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.