Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/11309 E. 2013/6864 K. 30.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11309
KARAR NO : 2013/6864
KARAR TARİHİ : 30.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Borçka Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2009 gün ve 2008/168 Esas, 2009/73 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve aracın müsaderesinin reddine dair hükümle sınırlı olmak üzere O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanıkların mağdureyi evlenmeye zorlamak amacıyla kaçırdığının anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezaların 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesi uyarınca artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıkların suçu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmeleri nedeni ile cezada artırım maddesi olan TCK.nın 109/3-b maddesi yerine 109/2-b maddesinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar … ve … haklarında kurulan hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı
TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler hükümlerden çıkarılarak yerlerine ”sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.