Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/11359 E. 2013/6250 K. 20.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11359
KARAR NO : 2013/6250
KARAR TARİHİ : 20.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine, ayrıca ses ve gaz fişeği atabilen silah bulundurma kabahati nedeniyle hakkında idari yaptırım uygulanmasına dair Kahta Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2009 gün ve 2009/29 Esas, 2009/188 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında 5729 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezasına ilişkin karar 5326 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin bu karara yönelik temyiz isteğinin CMK.nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilmesine, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/son ve TCK.nın 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 450 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda
6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nın 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleriyle uygulama yapılarak sonuç cezanın 3000 TL ve 80 TL olarak belirlenmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.