YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11769
KARAR NO : 2013/5366
KARAR TARİHİ : 02.05.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2007 gün ve 2006/152 Esas, 2007/156 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:Mağdure beyanları, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinden önce de sanıkla mağdurenin anlaşarak birlikte kaçtıkları, daha sonra ailelelerinin araya girmesiyle bu olayın kapandığı, olay tarihinde de ikinci kez mağdurenin sanığı telefonla arayarak birlikte kaçmak istediğini söylemesi üzerine bunu kabul eden sanığın, tanık Adem’in kullandığı taksi ile mağdurenin evinin önüne gelip çantasını alarak araca koyduğu, hemen arkasından mağdurenin de taksiye bindiği, birlikte …’e gittikleri, burada sanığın ablasının evinde kaldıkları, daha sonra da ev kiralayarak birlikte yaşamaya başladıkları, en sonunda sanığın kendiliğinden mağdureyi …’den otobüse bindirerek …’ya göndermesi şeklinde sübut bulan olayda, mağdure ile sanığın …’deyken çekilmiş dosyada bulunan samimi fotoğrafları, mağdurenin sanıkla beraber …’de kaldığı iki ay boyunca kalabalık ortamlarda bulunduğu, durumunu rahatlıkla etrafa ve kolluğa bildirme imkanı varken, kaçırıldığına dair herhangi bir kişiye veya kuruma müracaatta bulunmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, mağdurenin zorla tutulduğuna ve konut dokunulmazlığının ihlal edildiğine dair soyut iddia dışında hiçbir delil bulunmadığı halde, mağdurenin dosya kapsamına ve hayatın olağan akışına uygun düşmeyen beyanlarına itibar edilerek ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya da düşülerek sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.