YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12025
KARAR NO : 2013/7954
KARAR TARİHİ : 20.06.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanıklar …, …, … ve …’un, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanık …’ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair … (…) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2008 gün ve 2008/32 Esas, 2008/79 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesi’nin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezaların miktarlarına göre kesin olan sanık … hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz kabiliyeti bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanık … müdafiin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin REDDİYLE, incelemenin sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelemesinde;
Mahkemece, sanıkların konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işledikleri oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, haklarında TCK.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçeli hükümde sanıklar haklarında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK.nın 116/1-4. olarak gösterilmesi yerine 116/1. maddesi şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden yoksunluğun ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümlerden çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi gereğince 53/l.c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden sanıkların koşullu salıverilmesi tarihine kadar; TCK.nın 53/1. maddesindeki diğer haklardan ise aynı Kanunun 53/2. maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.