YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12047
KARAR NO : 2013/3058
KARAR TARİHİ : 21.03.2013

Fuhuş suçundan sanıklar … (… oğlu), …, … (… oğlu) ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bartın Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2009 gün ve 2007/493 Esas, 2009/278 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Fuhuş suçunun mağdure sayısınca oluşacağı gözetilmeyerek, tek suçtan uygulama yapılması sebebiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar … (… oğlu) ve … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Suçun 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki velâyet yetkisinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık … hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından, sanık … hakkında TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmaması ise, hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … ve …’in (… oğlu) hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık … hakkında hüküm kurulurken sanığın suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanunun 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve 25.03.2009 tarihli son celsede sanık müdafiin lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın, aynı Kanunun 51/1. maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususu tartışılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık … (… oğlu) hakkında hüküm kurulurken Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdure Semra’nın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen tüm koşullar irdelenerek bir karar verilmesi yerine, zararının giderilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve sanık hakkındaki 11 ay 7 günden ibaret kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen tedbirlerden birine çevrilmesi gerekeceğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.