YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12517
KARAR NO : 2013/3187
KARAR TARİHİ : 22.03.2013
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanık …’nin, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar …, …, … ve …’nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’nın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine, diğer sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2009 gün ve 2006/290 Esas, 2009/261 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında tayin olunan cezalarının miktarı nazara alınarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 318. maddesi uyarınca sanık müdafiin duruşma isteminin reddiyle, incelenmenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdure dinlenirken yanında CMK.nın 236/3. maddesine aykırı olarak psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmamış ise de; inceleme tarihi itibarıyla mağdure 18 yaşını tamamlamış olup telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunm, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Sanıklar … ve … hakkında hüküm kurulurken verilen cezalardan yaş küçüklüğü nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nın 31/2. maddesi gereğince yapılan 1/2 oranındaki indirim sonucunda bulunan 7 yıl 9 ay 23 gün hapis ve 7 yıl 6 ay hapis cezaların, aynı maddenin son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesi ve takdiri indirimin de bu ceza üzerinden yapılması gerekirken, 7 yıl 9 ay 23 gün hapis ve 7 yıl 6 ay hapis cezaları üzerinden yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından 29.11.2006 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle bu rapora dayanılamayacağı gözetilerek, dava dosyası yeniden Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek içerisinde çocuk psikiyatri uzmanının da bulunacağı genel kuruldan mümkünse mağdure gönderilmeden dosyadaki bilgi ve belgelere göre mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra, sanıklar hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık … hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2007 gün ve2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamı ile TCK.nın 61. maddesinin 4 ve 5. fıkraları hükümleri karşısında, TCK.nın 103/2. maddesi ile belirlenen ceza üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak artırım miktarın 103/6. madde ile tayin edilen ceza süresine eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi lüzumuna uyulmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.