YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1282
KARAR NO : 2011/4688
KARAR TARİHİ : 07.12.2011
Sarkıntılık suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair 12.12.2006 gün ve 2004/200 Esas, 2006/285 sayılı Kararı ile 20.12.2006 günlü temyizin reddine dair Ek Kararın sanık ile müdafii tarafından Yargıtayca incelenmesi istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Hükümlerde başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile şeklinin açıkça belirtilmesinin zorunlu olduğu ve bunlardan birinin veya birkaçının kararda gösterilmemiş olması ya da yanlış gösterilmesinin Anayasa’nın 40/2 ve CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırılık teşkil edeceği, müdafiin hazır bulunmadığı ve sanığın yüzüne karşı verilen 12.12.2006 günlü hükümde ise “ Karara karşı tefhim ve tebliğden itibaren 7 gün içinde…” denilmek sûretiyle kanun yoluna başvuru şeklinin açık olarak gösterilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu nazara alınıp, sanık ve müdafiin 12.12.2006 günlü esas hükme yönelik temyiz istemlerinin süresi içinde yapıldığı anlaşılmakla; Yerel Mahkemenin 20.12.2006 günlü temyiz talebinin reddine dair Ek Kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Şubat 2004 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 07.12.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.