YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/130
KARAR NO : 2011/1876
KARAR TARİHİ : 01.11.2011

Irza geçmek ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçlarından sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.11.2006 gün ve 2005/86 Esas, 2006/308 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara yüklenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınır itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıklar hakkında 01.11.2006 tarihinde verilen mahkûmiyet hükümlerinden inceleme tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımının dolduğu gibi zamanaşımını kesen bir işlem de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar hakkındaki ırza geçmek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;
Sanık … ile mağdurenin hükümden sonra 28.11.2007 tarihinde evlendikleri ve 27.06.2011 tarihinde boşandıklarının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kaydı örneğinden anlaşılması karşısında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun sanık … hakkında 434/1, sanık … yönünden 434/son maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi bakımından, boşanmaya dair Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/327 Esas, 2011/152 Karar sayılı dosyası getirtilip, sanık … yönünden boşanmadaki kusur durumu da araştırılarak sanıkların hukûki durumlarının bundan sonra belirlenmesi lüzûmu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek
CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.