YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13217
KARAR NO : 2013/8952
KARAR TARİHİ : 11.09.2013

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık … ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanıklar … ve …’ın yapılan yargılaması sonunda; sanık …’nın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık … ve Selami’nin eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık …’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık …’nin de bu suça yardım etmek suçundan mahkûmiyetine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.07.2009 gün ve 2007/144 Esas, 2009/175 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeyerek, usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bunu da kapsayacak biçimde cezaları süresince 53/1. maddede yer alan bütün haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin

yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerdeki TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler çıkartılarak, yerlerine “Sanıkların TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.