YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13501
KARAR NO : 2011/3219
KARAR TARİHİ : 16.11.2011
Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, kötü muamele ve kasten yaralama suçlarından sanık …’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; sanığın mağdurlar …, Asiye ve Hamza Umut’a yönelik kötü muamele ve mağdur …’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile … ve … yönelik tehdit suçundan beraatine, mağdur …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, mağdurlar …, … ve … yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklamasının geri bırakılmasına dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2010 gün ve 2010/160 Esas, 2010/201 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii ve katılan kurum vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Katılan kurum vekilinin halen koruma altında bulunan mağdur … yönünden işlenen tehdit, kötü muamele ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından dolayı sanık hakkında mahkemece verilen beraat kararlarını temyiz edebileceği ancak mağdur …’nın reşit olup koruma kapsamından çıkartılması karşısında mağdur …’yla ilgili işlenen suçlardan dolayı sanık hakkında verilen hükümleri temyiz etme imkanının bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur …’yla ilgili olarak sanık hakkında tehdit ve kötü muamele suçlarından verilen beraat hükümleri ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak katılan kurum vekilince yapılan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında mağdurlar …, … ile … yönelik işlediği kasten yaralama suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneği bulunmadığından, katılan kurum vekili, sanık ile müdafiin bu kararlara yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gereğinin mahallinde yerine getirilmesi mümkün görülmekle, incelemenin sanık hakkında mağdur …’ya karşı işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mağdur …’a yönelik işlediği tehdit, kötü muamele ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mahkemece verilen gerekçeli kararın 15. sayfasında yer alan hüküm kısmının altındaki D bendi başlığında esasen suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış olmasına rağmen sanığın üzerine atılı 14 yaşındaki öz kızı … yönelik cinsel istismarda bulunduğu şeklinde yer alan ibare mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında mağdur …’a yönelik işlediği kötü muamele, tehdit ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdur …’ya yönelik işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
4810 sayılı Kanunla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7/f ve 23/b. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan res’en de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.