YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13830
KARAR NO : 2013/9306
KARAR TARİHİ : 18.09.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2009 gün ve 2009/36 Esas, 2009/76 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinden önce mağdurlar … ile …’a olan borcunu ödeyemeyen sanığın, olay günü taksi şoförü olan mağdur …’le birlikte kahvehaneye gelen … ve…’la birlikte borcun ödenmesi konusunda konuşmak üzere araca binmesinin ardından, yoldan alınan mağdurlar … ve …’la beraber gittikleri yerde esrarlı sigara içtiği ve borcun ödenmesi konusunda telefonla … isimli arkadaşını arayıp getirmesini istediği, bakır çubukların kabul edilmemesi üzerine gittikleri …’ın babasının evinden tanık … tarafından borca kefil olunmak suretiyle alınıp kendi evine götürülmesinden sonra adları geçen mağdurların kendisini silah zoruyla kaçırarak alıkoyduğunu iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında mağdur …’ın yapılan sorgusu neticesinde 15.10.2009 tarihinde tutuklanarak tahliye edildiği 17.11.2009 gününe kadar tutuklu kaldığı ve anılan olayla ilgili olarak mağdurlar haklarında Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/20 Esas sayılı dosyasında görülen ceza davasında mağdur sıfatıyla verdiği 22.05.2008 günlü mahkeme ifadesinde zorla kaçırılmadığını ve yaptığının suç olduğunu bilerek mağdurlara iftira attığını beyan eden sanık hakkında aynı mahkemece mağdurların atılı suçlardan beraatlerine dair verilen 30.10.2008 günlü, 2008/56 sayılı ilamla suç duyurusunda bulunulduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın mağdur …’a yönelik eylemi nedeniyle TCK.nın 267/4. maddesi yollamasıyla TCK.nın 109/1 ve 267/1, 269/3a. maddeleri ve mağdurlar …, …, … ile …’a karşı işlediği eyleminden dolayı TCK.nın 267/1, 269/3a, 43/1-2. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.