YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14587
KARAR NO : 2013/2665
KARAR TARİHİ : 13.03.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, … ve …’nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Emet Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2007 gün ve 2006/132 Esas, 2007/41 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar, sanık … müdafii ve katılan mağdur tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi; katılan mağdurun temyizinin sanık … hakkında kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü:
Dairemizin 2011/15427 Esas sayılı dosyasının sanıkları aynı olup her iki dosya arasında hukuki, şahsi ve fiili bağlantı olduğundan dosyalar 13.03.2013 tarihinde birlikte incelenerek karara bağlanmıştır.
Sanıklar … ve … haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanıkların katılan mağdur …’ın şahsına basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde zarar verdikten sonra katılan mağduru serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında TCK.nın 110. maddesindeki kanuni koşulların oluşmadığı gözetilmeden bu maddenin uygulanması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet …, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler hükümlerden çıkarılarak, yerlerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık … hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesine gelince,
Sanığın katılan mağdur …’ın şahsına basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde zarar verdikten sonra katılan mağduru serbest bıraktığının anlaşılması karşısında TCK.nın 110. maddesindeki kanuni koşulların oluşmadığı gözetilmeden bu maddenin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
Uygulamaya göre de;
Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK.nın 53. maddesinin hatalı olarak uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık … ve katılan mağdurun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.