YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14707
KARAR NO : 2013/4196
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (2 kez) sanıklar …, …, … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2008 gün ve 2007/416 Esas, 2008/327 Karar sayılı hükümler ile sanık …’ın temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 21.10.2008 gün ve aynı sayılı Ek Kararının Yargıtayca incelenmesi süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında temyizin reddine dair Ek Kararın yapılan temyiz incelemesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla ve Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 18.02.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,
Sanıklar … ve İsa hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıkların, iki mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı mağdur sayısınca cezalandırılmaları yerine tek suçtan mahkûmiyetlerine hükmolunması,
Kasıtlı bir suçtan hapis cezası verildiği halde sanıklar hakkında TCK.nın 53. maddesinin uygulanmaması,
Mahkemece sanıklar hakkında lehe kanun hükümlerinin tespiti sırasında, 765 sayılı TCK.nın 179/2 ve 179/3. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 109/3-a-b ve 62. maddelerinin esas alındığı, ancak dosya kapsamına göre olayda sanıkların, mağdurlara cebir kullanmak suretiyle elleri ve kollarını bağlamaları ve mağdur …’nin 18 yaşından küçük olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 109/2 ve 109/3-f maddelerinin uygulama dışı bırakılıp karşılaştırmanın yanlış yapılarak lehe kanunun belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması,
Lehe kanunun belirlenmesi esnasında da 765 sayılı TCK.nın 179/2. maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 179/3. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken 4 yıl 15 ay hapis cezası yerine, 7 yıl hapis cezası verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarı ile sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.