YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14789
KARAR NO : 2013/2871
KARAR TARİHİ : 18.03.2013

Müessir fiil ve hürriyeti tahdit suçlarından sanıklar …, … ve …’un yapılan yargılamaları sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2007 gün ve 2003/106 Esas, 2007/222 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara isnat edilen müessir fiil suçunun 765 sayılı TCK.nın 456/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 01.06.2003 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Mahkemenin lehe aleyhe kanun değerlendirmesinde lehe kanun kabul ettiği 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanmasındaki temel ceza ve indirim takdirinin aynı şekilde 765 sayılı TCK hükümlerine uygulanması halinde 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu açıkça anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun samimi anlatımları ve dosya içeriğine göre, sanıkların eylemlerinin hile ve zorla işlenmiş bulunması karşısında, sanıkların mağdurun kendilerine “p….k” dediğine dair savunmaları samimi ve olayın cereyan şekline uygun bulunmadığı, bu savunmanın kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu açıkça anlaşıldığı halde, haksız tahrik nedeniyle sanıkların cezalarının 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesi uyarınca indirilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.