YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14882
KARAR NO : 2013/900
KARAR TARİHİ : 31.01.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve tehdit suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; tehdit suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan beraatine dair Simav Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2007 gün ve 2006/321 Esas, 2007/209 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mağdurenin aşamalarda istikrarlı beyanları ve bunu doğrulayan tanıklar … ile …’nın istikrarlı anlatımları, sanığın tevilli savunmaları ile tüm dosya kapsamından; olay tarihinde 16 yaşı içerisinde çocuk olan mağdurenin, nişan töreni için kuaförde saçını yaptırdığı sırada, sanığın buraya gelerek “yürü gidiyoruz” diyerek mağdureyi kolundan tutup çekerek dükkanın dışına çıkarmak istediği, tanık … ile bir erkek şahsın araya girmesi, mağdurenin de sanıktan kurtulup kuaförün soyunma odasına giderek kapıyı kilitlemesi sonucu sanığın cinsel amaçla ve cebir yolu gerçekleştirmek istediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu şekilde TCK.nın 109/3-f ve 109/5. maddelerinden ek savunmada verilerek sanığın atılı bu suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamayı, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının kararyerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.