YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14951
KARAR NO : 2012/13308
KARAR TARİHİ : 19.12.2012
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar … ve … ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanununa muhalefet suçlarından sanık …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2007 gün ve 2006/336 Esas, 2007/78 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı gözetilmeyerek, teşebbüs aşamasında kaldığının kabûlüyle, TCK.nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu suretle sanık … hakkında hükmolunan hapis cezasının kazanılmış hak uygulaması nedeni ile iki yılın altına düştüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 Karar sayılı ilamında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha sanık lehine atıfet tanınamayacağından, bu nedenle 5271 sayılı CMK.nın 5560, 5728 ve 6008 sayılı Kanunlarla değişik 231. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanıklar Murat ve Serkan hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümlerin çıkarılarak, yerlerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.