Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/14998 E. 2013/4501 K. 16.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14998
KARAR NO : 2013/4501
KARAR TARİHİ : 16.04.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2007 gün ve 2007/263 Esas, 2007/517 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/l. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığın suç tarihinde mağdureyi tartaklayarak ve çekiştirerek bulunduğu minibüsten indirdikten sonra, kendisine ait araca bindirerek çalıştığı minibüs durağına götürdüğü ve burada birkaç saat süreyle kapıları kilitli araçta zorla tuttuğunun anlaşılması karşısında, cebir kullanarak gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanığın yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2
yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanık hakkında her iki suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.