YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15036
KARAR NO : 2013/6657
KARAR TARİHİ : 28.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından sanıklar … ve …’ın yapılan yargılaması sonunda; her iki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine, hakaret suçlarından açılan davaların düşmesine, sanık … hakkında tehdit suçundan beraatine, sanık …’in tehdit suçundan mahkûmiyetine dair Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.01.2008 gün ve 2007/51 Esas, 2008/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
1412 sayılı CMUK.nın 309. maddesindeki “Maznunun lehine olan hukuki kaidelere muhalefet, maznunun aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet Müddeiumumiliğine bir hak vermez” şeklindeki düzenleme karşısında, O Yer Savcısının sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen düşme kararlarını, usule ilişkin nedenlerle temyiz ettiği anlaşılmakla, anılan düzenleme gözetildiğinde temyize … bulunmayan O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen hükümlerle ilgili temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK.nın 50/1-f. maddesindeki düzenleme karşısında sanık hakkında verilen hapis cezanın, sanığın kabul edip etmediği sorulmadan temizlik işinde çalıştırılma tedbirine çevrilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.