YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15196
KARAR NO : 2013/4917
KARAR TARİHİ : 24.04.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2008 gün ve 2007/254 Esas, 2008/204 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinden önce mağdurenin, babası olan ve hakkında verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeyen … tarafından rızası dışında sanık …’le nişanlanmasının ardından 14.03.2007 tarihinde kendisine alınan ziynet eşyasıyla birlikte … ilçesinde yaşayan annesi müştekinin yanına gitmek üzere gizlice evden kaçması üzerine, sanık …’in telefonla durumu kendisine bildirip yanında gelmesini isteyen …’le beraber ziynet eşyasını muhafaza altına almak amacıyla kullandığı otomobille mağdurenin peşine düşüp bindiği otobüsü durdurduğu ve …’in araçtan inip otobüsten mağdureyi zorla çıkartarak otomobile bindirmesinin ardından, sanık …’in araçla köye geri götürüp …’in evine bıraktığı mağdurenin yanına gözetim altında tutulduğu evden ikinci kez kaçtığı 27.03.2007 tarihine kadar gitmediği dosya kapsamından anlaşılmakla, mevcut haliyle olayda adı geçen sanık hakkında …’le birlikte TCK.nın 37/1. maddesine göre atılı suçu birlikte işlediğinden bahisle, TCK.nın 109/2. maddesi gereğince hüküm kurulurken araç şoförü olarak yer aldığı hadisede bizzat mağdurenin otobüsten indirilmesine katılmaması, suç işleme saiki ve mağdurenin köye bırakılmasından sonraki süreçte herhangi bir iştirakinin bulunmaması hususları nazara alınıp, TCK.nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın şahsileştirilmesi ilkesi uyarınca …’le aynı durumda değerlendirilemeyeceğinin gözetilmediği gibi, yine ayrıca suçun birden fazla kişi olarak ve 18 yaşından küçüğe karşı işlenmesi nedeniyle TCK.nın 109/3b-3f maddesinde cezada bir kat artırım sebebi olan nedenlerin ayrıca temel cezada teşdit sebebi kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kasıtlı bir suçtan sanık hakkında hapis cezası verildiği halde TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.