YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15227
KARAR NO : 2013/5062
KARAR TARİHİ : 25.04.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, …, … ve … ile suça sürüklenen çocuk …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Erzin Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2008 gün ve 2006/64 Esas, 2008/88 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ile suça sürüklenen çocuk müdafileri ve sanık … tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında mağdura yönelik eylemleriyle ilgili TCK.nın 109/2-3 ve 110. maddelerine göre verilen 2 yıl 6 ay hapis cezaları, TCK.nın 62. maddesiyle yapılan indirim sonucu da 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 109/2-3, 110 ve 31/3. maddeleri gereği hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası TCK.nın 62. maddesiyle yapılan indirim neticesinde 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 16 ay 20 olarak yanlış hesap sonucu eksik belirlenip noksan cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar …hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri ve sanık …’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında verilen hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6273 sayılı “Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 6. maddesiyle 5941 sayılı Çek Kanununa eklenen geçici 3. maddenin 7. fıkrası uyarınca, karşılıksız çek keşide etmek eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı, bu nedenle daha önce anılan eylem nedeniyle verilip kesinleşen mahkûmiyet hükümlerinin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas teşkil edemeyeceği anlaşıldığından, sanık hakkında Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1390
Esas, 2003/999 Karar sayılı karşılıksız çek keşide etmek suçundan verilen hüküm nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Suça sürüklenen çocuk … hakkında verilen hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda mağdurun dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı nazara alınarak CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer şartlar da tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mağdurun maddi ve manevi zararının giderilmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.