YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15313
KARAR NO : 2013/2675
KARAR TARİHİ : 14.03.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) ve kasten yaralama suçlarından sanıklar …, …; kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya azmettirme (iki kez) suçlarından sanık … Karaer’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2008 gün ve 2007/192 Esas, 2008/773 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Mahkemece yapılan keşif, sanığın savunması ve alınan beyanlar gerekçe gösterilerek sanığın mahkûmiyetine yeterli, şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği şeklinde belirtilen gerekçeler kanuni ve yeterli görüldüğünden ve mağdurların psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmadan dinlenilmesi telafisi mümkün bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Mağdurların aşamalarda değişmeyen beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık Şehriban beyanları ve tüm dosya kapsamına göre mağdurların okula gitmek için sokakta yürüdükleri esnada araba ile gelen sanıkların mağdurları zorla arabaya bindirip hızla olay yerinden uzaklaşırken mağdurların bağırmamaları için cebir uyguladıkları ve mağdurları mahkemece keşif de yapılan fıstıklık alan içerisinde kullanılmayan bağ evine getirilip …’in mağdur …’e, …’unda, …’un dizine tekme atarak bu evdeki bir odaya kilitlemeleri şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların mağdurları yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilerek, her mağdur için ayrı ayrı TCK.nın 109/2. maddesinden mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.