YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15358
KARAR NO : 2013/6511
KARAR TARİHİ : 23.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 2006/451 Esas, 2009/104 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluş ve kabule göre, sanık …’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, birden fazla kişi tarafından birlikte işlediği halde, sanık hakkında TCK.nın 109/3-b maddesinin uygulanmaması, sanığın silahtan sayılabilecek sopa yada jopla mağdurun yaşamını tehlikeye sokabilecek şekilde yaralama eyleminden dolayı, TCK.nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince ceza tayini gerekip gerekmediğinin tartışılmadan yazılı şekilde 86/1, 87/1-d-son maddeleri ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, iddianame içeriğine göre TCK.nın 86/1, 87/1-d maddelerinin aynı Kanunun 87/1-son maddesini zorunlu olarak içermesi nedeniyle; TCK.nın 87/1-son maddesinin uygulanması için ek savunma … tanınmaması ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.01.2013 gün ve 2012/1469 Esas, 2013/19 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, son duruşmada hazır bulunmayan sanığın, müdafiine son söz verilmemesi kanuna aykırılık oluşturmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet …, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı
tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümler hükümlerden çıkartılarak yerine “sanık hakkında her suç yönünden ayrı ayrı TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.