YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15375
KARAR NO : 2013/6289
KARAR TARİHİ : 21.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.06.2008 gün ve 2008/229 Esas, 2008/350 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sabıkalı kişiliği ve suç işleme hususundaki eğilimi değerlendirildiğinde tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediği şeklinde yeterli ve yasal gerekçe gösterilerek TCK.nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanık hakkında … 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.04.2007 gün ve 2006/354 Esas, 2007/391 Karar sayılı ilamıyla kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğer kişiler üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını
gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve TCK.nın 53/1. maddesindeki haklarından yoksun bırakılmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak hak yoksunluğu ile ilgili hüküm fıkrasına “Sanığın TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.