YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15417
KARAR NO : 2013/6641
KARAR TARİHİ : 28.05.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, görevli memura hakaret (2 kez) ve mala zarar verme suçlarından sanık …’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ağlasun Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2007 gün ve 2006/84 Esas, 2007/52 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan …’a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle verilen kararın incelenmesinde;
Sanık hakkında CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar, merciince mahallinde verilmek üzere, inceleme yapılmaksızın dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Görevli memura hakaret (2 kez) ve mala zarar verme suçlarından verilen kararların incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince;
Sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bunu doğrulayan tanık …’ın anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın daha önceden tanıdığı ve olay günü akşamı da birlikte alkol alıp yemek yediği mağdurun, alkollü olması nedeniyle kendisini araçla evine bıraktığı sırada mağdurun sanıkla cinsel ilişkiye girmek istemesi ve bunda ısrarcı olması üzerine “Burası küçük yer, evimde olmaz” diyerek reddettiği, engel olamayacağını anlayınca da “klimayı kapat gel” diyerek depoya girmesini sağladığı ve kapıyı kapatarak dışarıdan sürgülemek suretiyle içeri hapsettiği, hemen sonrasında da karakola giderek durumu görevlilere bildirmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kastının mağdurun kendisine yönelik eylemine engel olmak ve polise teslimini sağlamak olması karşısında, unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Uygulamaya göre;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.